İsviçre İncil Kiliseleri

Bir ateist olarak yaşamımı sürdürürken, Türkiye'de siyasi bir partide yıllarca çalıştım. Bu süreçte dört elle sarıldığım ve umut bağladığım tek şey 'Hümanizm' olgusuydu. Çünkü ben ancak hümaniterlikle her şeyin gerçekleşebileceğine inanıyordum. Ki bana göre hümaniterlik, eşittir iyi işler, iyi işler eşittir doğru yaşamaktı. Yani bir nevi böyle yaparak, mutlu olacağımı sanıyordum

Devamını Okumak İçin

Tanıklık - Bir Kumarbazın Hayatı Yusuf Engin

'1969 senesinin Agustos ayında Ailece İsviçre`ye geldik. Yardımcı işçi olarak büyük bir kalorifer fabrikasında işe başladım.

Boş vakitlerimizi diğer Türk arkadaşlarla beraber bir kahvede veya barda bir şeyler içerek, iskambil, konken, langırt gibi oyunlar oynayarak geçiriyorduk. Yaş 18 olunca ,güzel bir araba, ve daha sonra ehliyet alınca çeşitli dans yerlerine gidip eğlenmek, günlük yaşamımız olmaya başladı. Abimle çok iyi anlaşıyorduk, hafta sonlarında beraber gezmeye gittiğimiz de oluyordu, arabayı beraber paylaşıyorduk. Güzel bir yaşamımız vardı. 1974 senesinde, dansta genç güzel bir kızla tanıştım.

Hiç bir zaman İsviçre`li bir kızla evlenmeyeceğim düşüncesi aklımda olduğu için, arkadaşlığı hiç bir zaman ciddiye almıyordum. Fakat ilk defa hayatın ciddi bir devresine ayak attığımı aramızdaki konuşmalardan sonra anladım. Evet..Yusuf...sen ne istiyorsun, ne düşünüyorsun..? gibi sorular beni düşündürmeye başladı. Bu tanışmamızdan 3 hafta sonra aramızda anlaştık ve karar verdik. O hayatını bir hıristiyan olarak ,ben de bir Müslüman olarak yaşayacaktık. Çocuklarımız da bizlerden öğrendiklerinden sonra istediklerini seçmelerine serbest bırakacaktık. Fakat, bunun bir fakatı daha vardı..

Devamını Okumak İçin

Video Dosyaları

Bu videoyu izlemek için Resmi Tıklayın.

Diğer Videoları izlemek için.

Göldeki Fırtına

'İsa kayığa binince, ardından öğrencileri de bindi. Gölde ansızın büyük bir fırtına koptu. Öyle ki, dalgalar kayığın üzerinden aşıyordu. İsa ise uykuya dalmıştı. Öğrenciler gidip O'nu uyandırarak, Rab, kurtar bizi, batıyoruz! dediler.
İsa, Ey imanı kıt olanlar, neden korkuyorsunuz? dedi. Sonra kalkıp rüzgârı ve gölü azarladı. Ortalık sütliman oldu.
Hepsi hayret içinde kaldı. Bu nasıl bir adam ki, rüzgâr da göl de O'nun sözünü dinliyor? dediler. (Matta:8-24-25).

İsa Mesih ve öğrencileri hep birlikte aynı kayığa biniyorlar gölün karşı yakasına geçmek için. Epey ilerliyorlar, o arada İsa uykuya dalmış. Hiç beklemedikleri bir anda ansızın bir fırtına kopuyor. Bu fırtına öylesine güçlü ki, dalgalar kayığın üzerinden aşıyor. Neredeyse batacaklar. Öğrenciler korku içinde feryat ediyorlar: ’ Rab kurtar bizi, batıyoruz’.

İsa Mesih bizlere sorunsuz, problemsiz bir yaşam vaadetmedi. Bu dünyada sıkıntılarımızın olacağını söyledi. Ama bu sorun ve sıkıntılar ne denli büyük olursa olsun, her zaman yanımızda olacağını vaadetti ve zafer sözünü verdi. İsa Mesih’e her durumda güvenmeliyiz, O’nun bizi yaşamlarımızdaki fırtınaların, zorlukların ortasında yapayalnız bırakmayacağını bilmeliyiz, iman etmeliyiz. İmanımız, büyük problemleri, sorunları küçültür. Büyük Tanrı yüreğimizde yaşarsa, sorunlarımız çok küçülecektir.

Devamını Okumak İçin

Tanıklık - Yıkılan Sahte Kule, Yapılan Ebedi Dünya DUYGU

'Küçük bir köyde öğretmen bir anne babanın çocuğu olarak dünyaya geldim. Ben mi hayalimde canlandırıyorum yoksa gerçekten öyle miydi bilmiyorum ama yeşillikler içinde, dereleri, buğday tarlaları, kazları, ördekleri, çeşmeleri ile benim için harika bir dünyaydı, bir masal ülkesi gibiydi adeta. Ben ailemin tek çocuğuydum, evimizde de okulda da özel bir yerim vardı. Sanırım kendimi prenses gibi hissediyordum. Küçük bir krallığın hep sevilen, hep şımartılan, ilgi odağı prensesi… Bu şekilde ailemin, arkadaşlarımın gözbebeği olarak, dere kıyılarında, tarlalarda koşturarak, neşe içinde geçti çocukluğumun ilk yılları… Taa ki annemlerin mecburi hizmeti bitip, şehre tayinleri çıkana kadar. Sonrası zor bir adaptasyon süreciydi.Yeni ev, yeni okul, yeni öğretmen, yeni arkadaşlar ve prenseslikten sıradan bir küçük kızlığa geçişin dayanılmaz ağırlığı… Alışmam gereken çok şey vardı ve ben her gün kaçıp köyüme, arkadaşlarıma geri dönmeyi hayal ediyordum.

Devamını Okumak İçin

Kendi Ağzından İsa Mesih

'İsa yine halka seslenip şöyle dedi: Ben dünyanın ışığıyım. Benim ardımdan gelen, asla karanlıkta yürümez, yaşam ışığına sahip olur.

Ferisiler, Sen kendin için tanıklık ediyorsun, tanıklığın geçerli değil dediler.

İsa onlara şu karşılığı verdi: Kendim için tanıklık etsem bile tanıklığım geçerlidir. Çünkü nereden geldiğimi ve nereye gideceğimi biliyorum. Oysa siz nereden geldiğimi, nereye gideceğimi bilmiyorsunuz. Siz insan gözüyle yargılıyorsunuz. Ben kimseyi yargılamam. Ama yargılasam bile benim yargım doğrudur. Çünkü ben yalnız değilim, ben ve beni gönderen Baba, birlikte yargılarız. Yasanızda da, `İki kişinin tanıklığı geçerlidir' diye yazılmıştır. Kendim için tanıklık eden bir ben varım, bir de beni gönderen Baba benim için tanıklık ediyor.

Yuhanna 8:12-18

Devamını Okumak İçin